DARTANIAN 110

Gdy na łąkach świtać miało wszystkie świerszcze szły już spać, jeden skrzypce swe wyciągnął aby słońcu na nich grać. Stanął na fiołkowym kwiecie ukłon złożył aż po pas i po strunach przebiegł smyczkiem patrząc w trawy jed...

Masz Tezeuszu nić tę jedwabną, byś drogi powrotnej nie zmylił, byś po niej wrócił do serca Ariadny, w triumfie w zwycięstwa chwili. Choć znowu ciążą ci białe dłonie, na nowo purpurą skąpane, to wielka miłość w twym sercu p...

Gdybyś szept pozbierała spomiędzy chwili beztroski zastygłby w twych dłoniach ujścia szukając do traw głębokich, zielenią kojących i słowem osnutych, tam pozostałby wiatru się nie lękając a tylko st...

Krople deszczu będą mi przypomnieniem w amarancie odbiją się echem, ciepłe,drżące,lekkie,beztroskie zwierciadlanych tysiąca uśmiechów. Czas je zatarł a aura przyzwała, chybotliwe widziane przez chwilę, ro...

Popatrz złotym promieniem słońce w okno twe puka, jeszcze śnieg jest na ziemi, jeszcze gdzieniegdzie plucha. Ptaki zimą zmęczone spoglądają ciekawe w sennych siedząc koronach wypatrują już trawy. Wiatr przenosi gdzieś...

Wkładasz storczyki do mojej dłoni i szepczesz dwa słowa do ucha, ja zamiast usta tobie zasłonić z uśmiechem ponętnych słów słucham. I pocałunkiem błękit mi znaczysz, ubranie powoli odpływa, ja zamiast w drugą stronę popatr...

Spłoszone myśli nie powrócą, głodne się skryją z echem dnia i przejmującą pieśń zanucą aż z oka pierwsza spłynie łza. Kamienną drogą cierni pełną, idziesz i gubisz już swój krok, serce okrywa twe nadzieja, oczy spowija gę...

Stałaś się drzewkiem szczęścia a milczysz cień rzucając na Afrodytę czekasz otwarcia by dać początek a on w żywicy skąpany prośbę twą przypomina macosze ręce czując Za horyzontem czas łączył ich spojrzenia brudząc j...

Księżyc różowy a on tak blady, suche konary kołysze wiatr, czerwoną różę trzyma przy twarzy a ciebie grozą napawa kwiat. A kiedy rękę twoją ujmuje jak liść osiki już cała drżysz, kwiat ci podaje,...

Zwiędnął na stole dawno kwiat a ty samotnie czekasz i do drzwi stuka tylko wiatr, łzy płyną tak jak rzeka. Więc otwórz mu gdy stuknie znów, niech siądzie obok ciebie, on cię wysłucha i bez słów wyruszy w dal przed siebie...

Świt spłynął między usta kochanków, łaknąc pocałunków muskał ich wargi i błogi schodził coraz niżej dotykając jędrności i drżenia. Kołysany już, czuł lekkie znużenie, gdy otworzyła usta nie patrzy...

Stała półnaga na wystawie, ktoś jej do ręki włożył kwiat, wzrok swój utkwiła w gwarnej plaży muskając szyby jako świat. Usta marzeniem rozchyliła, choć z oka już płynęła łza, gdzieś tam nadzieja j...