Józef Tomoń

======================= Czas zbyt natarczywie tka swą impulsywność - - - - - - - - - - - - -- - - zabieganym po i biegnącym w szczęściu ==================...

Najczęściej człowiekowi do pełni szczęścia brakuje jedynie Uwolnienia siebie od codzienności na zapas. ====================

W świecie teatralnie dystyngowanym poprzez zmienność wywołanych barw postrzegane są nadzwyczaj farbujące zapachy ról od złowionych skrzętnie falujące nurty i dryfujące w cudzych umysłach pod rzekami...

w blednących odcieniach na więdnącej blaszce potrącany chłodem ściszany w oddechu spływa w mgle bezwolnej w łupinę dębową samotny liść dębu z korony zwichrzonej w wstrząsającym drżeniu przed bliskością ziemi ukradkie...

Już nic nie wiadomo w przesmyku miedzy ciszą a powietrzem gdzie wir światła wcina się w trzewia mroku i też nie wiadomo co tak świeci nad horyzontem przedmiotów kłębiących we fragmentach wyobraźni w dalekim odl...

przepastne głębiny wyświechtanej metafory obiecują ze z czasem powrócą w poszukiwaniu ścieżek do pomieszczeń z paragrafami marmurowych epitafium darujących garstkę minut by zatopić się w gąszczu gdzie sięga...

zatrzymuje się nad nad rwącym strumieniem gdzie woda niesie zimowe treści weń światło nie pada na zasłonie nocy nakarmiane rosą uśpione w plenerze

=============== łatwiej w radości się starzeć niż w smutku zachować młodość =====================

Zwierciadło moje tajemnych zwierzeń włóczysz przez fale nagością spojrzeń i kto wyśledzi pieszczot upojeń w lustrze omdlenia Twego wezbrania.....

Na wąskich ścieżkach życia Przez mgłę droga wiedzie wciąż do celu niemą ścieżką wyboi =gościńcem...

Wylewność ludzkiej życzliwości niczym najsmaczniejsze wino Moc jakości wzrasta - z poziomem ilości klarownego nadużycia ==============

Dobrze tkwić w blasku dnia i również pięknie jest nocą , gdy słońce zachodzi się w cień ,a w zmierzch wschodzi ciepły brzask zorzą.................. ==================