Janusz Atolin

Ilu każdego wieku było poetów? Gdzież oni się podziali? Gdzie zniknęli? Leżą po kątach, wszyscy zapomnieni. My, niewybrańcy przeklętego szczepu... Non omnis moriar, tak wielcy mawiają; Lecz ilu z nas ludzie zapamiętaj...

Czymże jest słowo? Zwykłą zabawką w dziecięcej dłoni. Raz krzywdzi, rani; Raz miłe i słodkie. Trudno by, coś bardziej, Znaleźć fałszywego. Słowo, Atut człowieka; Jego istota. Wszyst...

“Daemoni etiam vera dicenti non est credendum” Wiem- każde me słowo bluźnierstwem i kłamstwem. Mówię- byłoby kolorowo- może to też jest łgarstwem. Obiecać- nie mogę nic. Słowo wszystkim co miałem,...

Jej słowa jak strzały Pierś mą przebijają. I choć ból niemały, Zadawać go nie mają. Me serce wykrwawia się, Miłości nie odczuwa. Pompuje martwą już krew. Umysł wciąż zatruwa. Z każdym dniem zimniejsze, Zlodowaciałe je...

Siedzę samotnie pod krwistą purpurą nieba. Bolesna myśl o Tobie; i wszechmrok świat zalewa.

Rozciągające się łąki, pola zielone, ukazują przede mną rosnącą wciąż trawę i łabędzie w słońcu skąpane nad stawem, obnażające swe piękno nieskończone. Obok aleja, przez drzewa złotem zdobione, chroni od słońca; przez l...

I wciąż pędzi nie dostrzega Na krawędzi Wpadł do morza Wszędzie ciemność Wszędzie zgroza Głębia czeka Otchłań nęci Miłość ucieka Bez pamięci Ku słodkiemu zapomnieniu Ja wszystko Tobie a Ty jemu

Zaszeleścił wiosny wiatr i zabrzmiało stali brzemię. Szyny sypią w drobny mak i już słychać torów drżenie. Ekspres uczuć sunie w takt. W takt miłości, i w swej wenie, pędzi ślepo, nieskończenie. Wciąż przed siebie, ku m...

Gdy myślę o życiu bez Ciebie To, nie żartuję, Widzę obłok na pustym niebie, Co osamotniony dryfuje. Co dąży ku bezkresom. Bez celu i bez życia, Bez miłości, bez uczucia… Wyczekując wiosny powiewu, Czekając na znak, Wśró...