OrdoMinori

Wiesz chodziłem po bagnie nielirycznym tylko takim z książek przyrodniczych I zrozumiałem że ten zapach jest mój Bo jakby było inaczej gdybym nie zalatywał przyszłością

Oddałem Twoją ikonę Matko Boga bo nie mogłem patrzeć w Twe oczy uparcie szukające we mnie tego co już dawno zagubiłem Mam teraz wolną przestrzeń i chcę ją czymś zapełnić bo moje serce dobrze nie znosi samotności Matko...

Boję się chwili kiedy będę smakował Twoje ciepłe Ciało Boję się chwili kiedy będę zlizywał z warg Twoją lepką Krew Boję się tej chwili Bo wtedy zapragnę Dać się spożyć innym

Idąc trącam rzeczywistość kłaniając się mijanym bożkom wyśpiewuję im uległy hymn żebrząc o szarą codzienność Lecz życiodajny Wiatr pcha mnie do krat pojednania, aby przeżuwając Ciało zanurzone we Krwi znowu żyć liturgią...

Lubię dziwne spacery Lecz ten jeden Powoli sunie w moją stronę Z uśmiechem zdrajcy Który obiecał wiele Dziwny spacer Gdy jestem niesiony chwilą i obcymi ramionami Choć marzę o nim to boję się dreptać ramię w rami...