Pain

zbyt często myśli są kwadratowe świeże drewno prosto z lasu nieoszlifowane w tartaku z tysiącem zadr pod paznokciem zbyt często myśli są nieforemne plazma podczas spirytystycznych seansów unosząca się ponad głowami wpraw...

trąbka taka lekko pogrzebowa ale w pobliżu nie ma cmentarza chyba to tylko moja czuła głowa chłonie te dźwięki i wciąż je przetwarza klawisz jakby lekko z Chopina ale za oknem nie ma konduktu pewnie to tylko moja migrena...

zastanawiam się co mogę dać lecz ręką sięgam tylko za okno nawet krople deszczu omijają moje dłonie a spadają ich tysiące małych planetoid przez sito marnych palców stłukłem już wiele kształtów wyrabianych na kole garn...

twe usta kiedyś bardziej czerwone teraz jak śliwka barwy sinawej jakby ich blaski były zgubione czerwień topiła się zimą w stawie w twoich źrenicach nie widzę siebie nie ma światełka w tunelach oczu bielmo jak chmury na n...

mój świat się rozbił jak szklana kula tysiące kawałków jest piaskiem na mej plaży więc teraz stąpam po niej w bólach tak by mnie nikt nie zauważył próbuję zbierać te odłamki na powrót skleić model świata lecz wciąż brak...

dogasamy coraz mniejszym płomieniem jak cienie znikające w jakiejś bramie nim zdążysz wymacać ich kontury znikną same spalamy się wspólnym papierosem w ustach paczka pusta rdza kapie nam na myśli zatrzymuje nasz mechani...

nimfo gdybym wskoczył do jeziora widząc ciebie jak w nim płyniesz to czy miałbym z tobą lepiej w kolorowej twej krainie? zwabiasz słabych swoim śpiewem jak syrena w greckich mitach lecz ja śpiewu już nie słyszę płynę gdz...

pytasz czemu piszę smutne wiersze z potoku łez a ja ci odpowiadam że smutek w wersach rozkwita niczym bez i kiedy zerwiesz choć gałązkę by poczuć wersy w swoich trzewiach będziesz je zrywać już do śmierci tak jak się zrywa...

Pan Jezus przyszedł po raz drugi lecz wszystkie krzyże ze ścian zdjęte nie ma w pobliżu jego sługi i wszelkie drogi nadal kręte rozejrzał się po całym świecie ze smutkiem stwierdził nikt nie czeka i choć by było przyjście...

ziarnko piasku jest dobrym zwierciadłem zawsze odbija w skali 1:1 przejrzyjmy się więc w całej plaży zanim nadejdzie przypływ i woda nas zmyje w mgnieniu oka spójrzmy w słońce nad nami w gwiezdny łańcuch bezkresu a to...

tam gdzieś w tłumie biegła miłość podobno ktoś ją poznał wskazywali na nią palcami ale widocznie znikła tuż za rogiem mówili że stała na ulicach na widoku jak prostytutka brylowała na drogich imprezach ale gdy mnie pytano...

jestem archeologiem twego pocałunku szukam go na skałach swoich ust w skamieniałościach serca nigdzie nie ma go w całości tylko marne odciski znak nagłej ucieczki nie odtworzę go w muzeum na półkach mego antykwariatu już...