Szklany świat

mój świat się rozbił jak szklana kula tysiące kawałków jest piaskiem na mej plaży więc teraz stąpam po niej w bólach tak by mnie nikt nie zauważył próbuję zbierać te odłamki na powrót skleić model świata lecz wciąż brakuje kilku części trudno mi będzie je załatać i choć mój glob się cały trzęsie a ja ukryłem go w swym schronie nie mają siły moje mięśnie abym go znowu wziął w swe dłonie