Renata Flis-Dziuba

pragnienie duszy by zasmakować ust co niegdyś spijały krople żalu gdyby można było na nowo przeżyć niezwykłą miłość słuchając jej głosu półszeptem zbudować prywatny świat dla nas na łożu obsypanym złotym pyłem nasz świat z mięk...

los otworzył drzwi przez które niejeden chciałby przejść zanurzyć krzyk w ciszę i echo serca raz jeszcze usłyszeć

z przeszłości pozostały piękne wspomnienia zastąpione przez wspanialsze o przyszłości marzenia w objęciach nocy ciało przy ciele i dusza przy duszy i w niedziele przy obiedzie w zakamarkach wszechbytu absolutem co życie się zowie

każdego dnia, gdy myślę o Tobie o nas wieczorową porą przychodzą do głowy słowa, których niegdyś nie byłam w stanie wypowiedzieć kocham usta nawet,kiedy milczą i oczy co na mnie nie patrzą dłonie,co od dawna nie dotykały...

*inspiracja wierszem Jana Brzechwy i niejaką stanger... Jestem, głupia niesłychanie, ze śmietnika mam ubranie kot nawalił mi na łeb a głupotą wzbudzam śmiech bla bla bla bla,trala la, któż najgłupszy jest niż ja? Musztard...

ciemną nocą,gdy miasto śpi pod zamkniętymi powiekami śnią się kolorowe sny, a wśród nich zielone oczy i zarys postaci powracających jak mantra co kilka chwil w pamięci wyryty obraz Twój (pragnę więcej takich snów) zamilknąć w rami...

Pajtuś ktoś czeka na ciebie szukając w tym i innym mieście, tak jak gwiazdy błyszczą na nocnym niebie tak czyjeś serce mknie przez czasoprzestrzeń prosto w twoje ramiona, by całą przeszłość i samą siebie pokonać

pewnej łodziance ktoś kiedyś powiedział, że jest utalentowana ona uwierzyła w to choć to tylko był żart jestem mądrzejsza od pana Boga i piękniejsza niżli wschody i zachdy Słońca, a inni to głupole, co powinni uczyć się ode mnie a...

Mandarynie się zdawało, że potrafi śpiewać stangerównej się wydaje, że potrafi pisać innych nazywa analfabetami, a sama strzela licznymi bykami mówi o fleksji,gramatyce i składni, twierdząc,iż głupota siedzi na tym portalu skor...

trwaj chwilo możliwie jak najdłużej, posiedź z nami jakiś czas, dostaniesz złotą różę przybraną wstęgą kochających serc chwilo trwaj choćby do końca świata, może wtedy sam Bóg na nowo niebo z Ziemią a także z piekłem zbrata

wiosna w rozkwicie, wchłaniamy całym sobą nasze ziemskie życie, białe obłoki po niebie z wolna cicho płyną, na kwiecistej łące tańczą w promieniach Słońca barwne motyle, nieraz tęcza po dżdżystym dniu pewnie nastanie, z...

...prorokiem we własnym kraju tak jak niełatwo jest żyć bez kogoś.kogo się kocha a przecież każdy ma w sobie siłę, by zmienić samego siebie by następnie zmieniać świat nigdy nie jest tak,żeby nie mogło być lepiej, nieła...