RyszardDuch

Ten wiersz cicho się pisze Czy wspomnisz go zapamiętasz? Śnieżynka jedna maleńka I zimowy cmentarz Wiele śnieżynek na świecie Tobie ta jedna została Na bezpowrotność życia Niepowtarzalna i mała O śnieżynce dziś piszę Taki...

Cisza we mnie wezbrała A cisz znam ci dużo Tych nawet co siebie nie znają Nie wiedzą czy rządzą czy służą Nie sztuka bawić się słowem Rymy pisać gładkie Lecz sztuka w męstwie milczenia Widzieć wieczności zadatki Trzeba czł...

Bo ty jesteś szczebiot ptaków I kwiecie i listowie I komplement z gwiazdy najdalszej Który noc opowie A noc to przecież poezja I chwile ukochane Kiedy Gałczyńskim jesteś trochę A trochę Leśmianem Jesteś też trochę ciszą N...

Jest taka wyspa cudowna Na mapie zapomnianej Polecieć tam można tylko Latającym dywanem Tam mieszkają bliźniaki Wesołe basałyki Każdy inny z nich trochę I innej słucha muzyki Kastor i Polidentes One się nazywają Te niepo...

poezja – choć ciągle pod górę pytania nie zdiagnozowane które ból jedynie do opamiętania przywołuje wiersz wyobcowany bo bez rymu kazanie w kościele fiołkowe i przypomina niemowlęctwo czytam lekturę powszechną co dla łez...

nie mogłem przyjść miałem wiele cisz do spełnienia tak nieudane są oczekiwania świat się ciągle obraca logika wzrostu jest jeszcze prawdą (mam nadzieję że nie zgubioną ostatecznie) myślałem o przetrwaniu oby było najliczn...

to bizantyjska mozaika z niedopowiedzeń złożona są tam mity wodzowie i bizantyjska ikona ileż tam kolorów ileż tam wibracji tam cały wszechświat zaklęty w duchu konstelacji trudno świętych wymieniać bo tam modlitwa płynie...

miłość poznaje się po uśmiechu ona rozlewa się szeroko w rysunku zamaszystym w spojrzeniu dookoła w pejzażu tego lata w skomleniu psa - Bo widzi pani kiedy prawdziwy mężczyzna pokocha gwiazdozbiory nostalgicznych dali to n...

Najstraszniejsze w tym co nas czeka to przeszłość, która jest w nas Zdarte kartki kalendarza powtórzą tożsamość liryczną z dalekiego echa czasu Albowiem czas jest jedyną tożsamością w zagubieniu fenomenologów Oni bumerangi...

Pamięci Jadwigi Budzisz-Buynowskiej - malarki kwidzyńskiej Zabierz jej zęby nie będzie się śmiała zabierz jej oczy nie będzie widziała więć ten strzęp ciała to jeszcze człowiek ona jeszcze czuje gada choć do siebie (...

Weź tę nitkę wczorajszą I niegdysiejszy wzór wyszyj Nie dedykuj go nikomu Może być wszystkich i niczyj Niech będzie jak ten wiersz Niech będzie jak dzień spełniony Niech w nim będą rozmowy Niech w nim będą ukłony Niech będ...

kto kogo wymyśla? mityczne malarstwo mityczne przeżycia tysiączne przebudzenia milionowe zaśnięcia równina sprzed wieków na horyzoncie góry pierwszy płatek śniegu na szybie mojego pokoju wpisany w naszą miłość uśmiechem...