Śnią we wszech miar lśniące kryształy marząc spowite w szmaragdowym blasku cierpiąc i kuląc się w koszmaru wrzasku nieprzeniknione, godne najwyższej chwały. Emanuje ten blask od najwspanialszej istoty serce stwardniałe rozp...
← anubin
Utwory
Przychodzą nieustannie z tamtej strony ciszy Szepczą, mówią, krzyczą, milczą I zapełniają tę próżnię, bo czasem brak myszy Chcą zasklepić czymkolwiek tę bezdenną pustkę Z tamtej strony ciszy jest inaczej Przyciszone stoją d...
Poranek - czas by się obudzić, iść do łazienki - poranna toaleta, za rogiem czeka kuchnia idę przez dobrze znany przedpokój. Otwieram drzwi lodówki, jem, wracam do pokoju, nieświadomie włączony komputer czeka. Codzienna...
Może gdy przyjdzie jesień i wreszcie spadną liście gdy coraz więcej chłodu wstąpi na Ziemię i czar marzenia pryśnie Tęsknota zrzuci swą kurtynę pokaże w okół pustkę szarząc świat i kolorując jednocześnie pozostawiając samotn...
Krople deszczu układam w kształt serca ulewę uczuć z chmur, które przegonił wiatr Burze i wichry zbyt często gościły zabieram je w sztormie niedokończonych spraw Bo przyniosły tylko chłód przez który skostniałaś i o blasku...
Czemu wzięłaś mnie za rękę, w chwili największego zwątpienia? Poprowadziłaś dając nadzieję, mając w sercu kłamstwa grzech, przez najpiękniejsze myśli, i najzieleńsze łąki, zawsze oddając na nich, fałszywe świadectwo miło...
Jeszcze zaspane oczy odczytują godzinę na zegarze zza okna wita mnie nieśmiale aureola wschodzącego słońca już rozumiem czemu wierzący nazywają Boga światłością chcę napawać się ulotną chwilą patrząc rozmarzony przez okno...
Każdy kawałek tego lustra Do krwi raniąc me dłonie Odbija Twoje zamyślone usta I oczy w czarnej zasłonie To tylko skruszone kawałki szkła Rozsypane na podłodze Nie potrafiące odbić obrazu tła Odbijają oczy w trwodze Wi...
W najciemniejszą noc, gdzieś na końcu szpaleru drzew, szukam światła. Las sobie ze mnie drwi, szepcząc cicho i ponuro, mówi o najczarniejszej godzinie. Zupełnie sam, otoczony, zatopiony we wszechobecnym cieniu, nie mam...
Mogłem mówić Ci, że jesteś piękna. I, że wielka jest Twych oczu głębia i, że miękkie Twego głosu nuty, tulą umysł złem zatruty, co dzień wypełniasz me marzenia, co nie mają szans spełnienia.
Twój głos nie pozwala mi zasnąć Twe słowa nie są kołysanką Jak huśtawką emocjami bujają Jak kartką zabazgraną szastają Wyobrażam sobie, co nie może być Nie mam już ochoty żyć Myśli na czarnym tle są złym czarem Usypiają mni...
Piszę palcem na wodzie Ślady stóp zasypuje piach Słowa znikają w powietrzu Nikt nie zobaczy zostawionej wiadomości Nikt nie pójdzie szukać mnie po śladach Nikt mnie nie słyszy…