czuję zapach drożdżówki czajnik gwiżdże w kuchni zapach świeżo mielonej kawy ktoś się krząta wchodzę do kuchni pusto ale ja czuję jak przez mgłę tę drobną kochaną postać jakby to było tu i teraz wszystko... zapach n...
← duch44
Utwory
Patrzę przez tęczę na świat zielony wilgocią spływający pachnący świat po burzy patrzę przez tęczę zielenią bujną świat obsypany przez tęczę na moje nieba wzrokiem szukam tamtego spojrzenia z tamtej jej strony słon...
jakby dzień nagle otworzył nam oczy zbudzeni... z tamtego snu
w cieniu jesteśmy rzucamy go ciągle i cień nas obejmuje wnika w nas jak coś nieuchronnego czyżby? dlaczego studiujemy jego istotę... zamiast stanąć w świetle
życie to wszystko co mamy to jedyne co mamy każdy ma prawo żyć kochać marzyć odbierając życie człowiekowi tracimy coś bardzo ważnego nasze człowieczeństwo
matko ojcze ile to razy płakaliście za me młode lata ile razy... a teraz już wiem jak to jest ...
pierwsze najważniejsze w nim jest wszystko jak pieczęć i testament najważniejsze memento
Żagle piosenkę śpiewają a sam wiatr do niej gra lat tyle to już trwa na Zawiszy pokładzie Płynie harcerska pieśń o tej lilijce najpiękniejszej królowej harcerskich mórz i dalej bracia niechaj trwa nasza pieśń Zawisza s...
Jak dzwony padają bijąc na śniadanie a mi się marzą... dla słów tych cudowne ogrody wzniosłe góry i uśmiech dziecka taka jest poezja moi mili Ona jak kobieta piękna pragnie słów cudownych bo ona p...
z wysokości wywyższenia z góry cierpienia słowo pragnienia bo tylko jej pragnie oto jest Jego testament
wyrastają wśród naszych żyć góry ze szkła i stają się większe od nas są zamiast nas... góry naszych dni pustych szklanych dni nasze w nich giną jakbyśmy nie żyli już puste dni wyrzucamy puste butelki naszych dni r...
zawsze dokładnie wiem którą... jednak nie chcę wiedzieć wybór... drogi łatwe drogi trudne a jeśli jest tylko droga...
wszystkim w ten czas życzę przemienienia jeśli cierpią niechaj wstaną jeśli zgubili sens niechaj go odnajdą jeśli radość to niech do nich wróci wszystkim życzę by Człowieka spotkali na swej drodze wszystkim w...
on stał się królem bez korony bez diamentów blasku Królem którego ukoronowało cierpienie król-człowiek
jak ogień jasny co z popiołu się rodzi noc co dniem się staje prawda co z grobu wstaje
lśni jak diament parzy jak węgiel czymże jest... względnością cóż znaczy moje i twoje spojrzenie
ciepło dłoni głosu brzmienie oczu wyraz uśmiechu dzwoneczki miłe ruch głowy spojrzenie śpiąca twarz spokojna ...i ciepło dłoni które czuję włosów zapach poranny i ten gdy pełne wiatru są delikatny dotyk dłoni są na...
stary dębowy na dróg rozstaju poryty czasu pęknięciami rozciągnął swe ramiona jakby pokazać chciał dwie drogi przystanąłem i myślę dlaczego tak właśnie... i wtedy nagle z czasem porytej twarzy to dziwne spojrzenie...