jaropasztii

aniele przyjdź z duszą jak czyste szkło czekam na wiersz spotkajmy się na horyzoncie snów splecione ciała oczy anioła zaklęte skrzydła bielą lśnią niebo płacze na niebie kilka gwiazd z mgieł budzi ptaki świt aniel...

nie mam czasu na sen zagubiłem się tłumie nie pamiętam twojego imienia wszystko tak szybko się zmienia tyle tu liści na każdym zapisane imię może je znam słowa ubrane w purpurę zaczynają brzmieć w nocy snuję się wśró...

postawiłaś na mnie krzyżyk jarzębinę ściął twój stryjek zapomniane miejsce spotkań lipa uschła pod nią gość nie ma wody w dzbanku nie było cię z rana nowe życie nie ma szans dla nas jak klucz w zamku nie pasujemy...

jesteś rosą na mej skroni miłość wprowadź w progi domu spocznij przy kominku drwa płoną chichoczą ciepło wokół rozgrzeje nas pocałunek trunek krąży w tętnicach rozgość się w moich kątach przeczytałem wszystkie listy...

otwieram się na świat nie jeden przepadł nie jeden zgasł niebo zmienia czas w nas kwitnie nadzieja rosną trawy płynie strumień chwile chowam po kieszeniach nie liczę na nikogo jestem bez ostatniej szansy na bans gwia...

wierzę w nas nadchodzi dzień szczęścia pamiętam piękne chwile te co były i te przed nami uśmiech onieśmiela usta bukiet białych róż jak rozwinięte skrzydła aniołów płatki słów zielono w dniu naszego święta najważniejs...

życie trwa zbyt krótko pielęgnuj chwilę co wypełnia przestrzeń zdobywaj szczyty nie licz pochwał żyj skromnie najwygodniej wolę pełne szkło

nocą śniłem sen że spotkałem cię dyskoteki nocy szał za mundurem jasność oślepiła mnie ujrzałem pierwszy raz twoją twarz drżałem jak opisać to nie mam sił

wiatr w polu hula nocą przy mnie Ula cudownie chwytam gwiazdy elementy ciała miękną inne twarde jak granit przez noc przeprowadzę taka prawda

zebrali się w jednym miejscu na portalu poezje kropka peel by słowem malować treść święta to rzecz żeby z pisania żyć pisz poeto biedny wiersz o treści to można jeść pędzel pióro podstawą są by obraz by wiersz miał...

jestem jak żarówka mam swój czas jakieś kilka lat kilka godzin nie ściemniam świecę gdy ciemno wokół nas na ulicach wielkich miast

spójrz w oczy zielone wiecznie zamyślone myśli w głowie kłębią się i narastają świat przestał kochać mnie daj szansę raz jeszcze popłyniemy przez chwilę zabierze nas czas w bezkres dnia