moni

mówiłeś że będziesz mnie na rękach nosił jak królewnę obsypiesz drogocennym złotem obiecałeś przed złym smokiem bronić a łzy w diamenty zamieniać pocałunkiem miałeś leczyć rany w szpitalu czekam i czekam gdzie jeste...

wypalam się jak papieros zapomniany w popielniczce tli się ostatnim oddechem chwytam resztę powietrza rozdmuchanym szarym popiołem zapruszone oczy bez wizji powstania na cztery łapy spada tylko kot zwykły bezdomny dachowiec...

ściśnięte palce w kieszeni sfatygowanej marynarki natrafiając na klucz szukany od wielu lat do drzwi zamkniętych pukasz i nadal czekasz kiedy otwarta dłoń wskaże miejsce przy kominku i pozwoli zrozumieć rozstanie

niedojrzały świat wykrzykuje czasem ściskając dni w za małych butach nie smakuje życie

gdybyś butem był z kolekcji znanej pobiegałabym po śliskiej drodze kopiąc piłkę tak bardzo bym chciała w tobie zanurzyć stopy

jadę pociągiem pod szarym niebem zamarzają czerwone kałuże rozlanego wina w zimnym przedziale brudne okna zniekształcają krajobraz wczesnej zimy niespodziewanie wdziera się do środka coraz większa pustka mojego losu cią...

mleczne drogi bez mleka ryczą krowy na wypalonym pastwisku pustym wymieniem nie wykarmią potomstwa w suchej trawie ryczą krowy niech ryczą idę do domu nic mnie to nie obchodzi

kręcąc doświadczeniem ciemnej nocy delikatnie zlizując sól białej plaży w morskich falach nagie kontury szeptem budzą o poranku ciche głosy białych mew odlatują w świetle zorzy zadumane myśli tracą sens w głębokim śnie w...

zamazani wydeptując chodniki grymaśnym uśmiechem to-nie-my w zapomnieniu przyjścia na świat nie prosząc się odchodzimy

pod świeżo pomalowanym parapetem w ciszy odrywa włosy od białej farby bielsza w oczekiwaniu na karę zawsze wkurzonego ojca zbliżające kroki stają się coraz głośniejsze wyrzuty sumienia niegrzecznej dziewczynki opusz...

zwykły zmiksowany owoc smakuje inaczej po dodaniu zwykłego niskoprocentowego likieru o smaku waniliowym lody waniliowe chłodzą po dodaniu kilku kostek lodu wchodzi w głowę a niektórzy koneserzy koktajli twierdzą...

życie toczy się w zwolnionym tempie bez wibracji wypowiedzianych słów nie zastąpi transformacja nawet w snach własnej nocy nie rozjaśni narzuconej przyszłości