Pierwsza komunia

stajesz dziś przy furtce do Boskich bram jesteś dzieckiem stwórcy z czystą duszą otulony bielą, nie będziesz sam przyjmując święty chleb, grzech się skruszy podczas sztormów życia, twoja twarz lśni niech ta biała hostia da ci siłę patrzysz tak nieśmiało, w tak serca brzmisz wśród ramion rodziny nie zaginiesz w tłumie przyjaciół usłysz Boga mieszka on w każdym z nas, z nieba patrzy odrzuć ciężar pychy, zniknie trwoga jak wiatr odpłynie grzech, Pan przebaczy odnajdź w sobie duchowość, spójrz w sumienie tam jest iskra życia wnet rzucona to jest twoja ścieżka do spełnienia świątynia ducha snem otulona spójrz w sercu miłość, co jest światłem dotknij tego żaru się nie parząc tak stopnieje twój grzech płynąc z wiatrem wciąż diabłu duszy nie sprzedając