Samotność

Ludzie mówią że miłość głodem jest Nieskończonym obolałym pragnieniem Miłość jest kwiatem Żaru nasieniem Serce boi się złamania Musi nauczy się tańczyć Nie bój się obudzić tego snu Smakiem miłości serca pomarańczy We wzajemnym zrozumieniu Naucz się przekazywać miłości dar Dusza obawiająca się pośmierci Niesie z naręczem kwiatów sztandar Samotność nieustannie szuka przyjaciela Samotność nigdy nie czeka przed drzwiami Znalazła mnie kiedyś na rozstaju słów zbawiciela Nakarm mnie miła szczęścia ampułkami Z mego życia miłości konam Altruizmu dar Bezcenna jest w życiu tylko ona Prawdziwa miłość daje blasku czar Kiedy noc jest zbyt samotna Droga do szczęścia jest zbyt długa Nie myśl że miłość jest tylko dla bogatych Biednych tez może się udać Samotność to wszystko co tłumię w duszy Samotność jest jedyną która pozwoliła mi zobaczyć Niekończące się przemyślenia nocą kruszy Prawdziwa miłość może wiele znaczyć Mniej jej czy więcej i tak znajdzie kęs Niekończący się labirynt wypłakanych łez Miłość gra na partyturze żaru rzęs Siłą z którą góry się przenosi i kwitnie kwiatem jasny bez Po prostu pamiętaj, że zimą Głęboko pod zgorzkniałym śniegiem Kiełkuje nasienie, które z miłością słońca Wiosną stanie się różą