Blizny

Blizny . Przypominają mi Kim Byłem, kim ? Blizny . Przypominają mi Kim nie jestem Kim jestem . Blizny Kły Bólu Łzy , gorące tak że ... pozostawiły swój znak . Jak piętno Jak pamiątka . Niektórych Skóra jest jak sekretnik Zaznaczają na niej każdy swój dzień na tym świecie Ten Najmroczniejszy I ten najbarz Namiętny . Niechaj Nic Przenajświętsze ma ich w swojej opiece . Wiesz . W końcu jest cicho . Jest spokojnie . 4 Ściany,choć tak wiele widziały w końcu zamilkły,nie komentując więcej mej naiwności Nieco urażone,że tak rzadko już z nimi rozmawiam Choć wciąż dla nikogo ich nie zostawiam Błękitna Nieba poszewka jakby zwiastowała Raj . A słońce Uśmiech Wiekuistości . Jest tak wcześnie ... A tak późno jednocześnie . Nie długo wybieram się na swój pogrzeb . Tym razem nie jako gośc Honorowy . Nie długo wybieram się do Białego Domu Tym razem nie jako Potrzebujący I może uwierzę w to co przyniosły mi w końcu duchy Te których tyleż szukałem Zostawiły Cały chleba bochen A nie jeno okruchy ; Zostawiły Uśmiech Choć tylko w ust kąciku Lecz nie ten, w lustrze Łez . Chciałbym ci opowiedzieć Bajkę - Choć prawdziwą . O Podróżniku W świecie którego nie widzi i w którym ongiś zaginął. Chciałbym ci opowiedzieć Bajkę - Choć prawdziwą O Żeglarzu który niegdyś w nieznane popłynął O Pielgrzymie Który ćwierćwiecze po świecie stąpa Ziemi obiecanej odnaleźć nie mogąc Na pustyni Gdy do złaknionego serca wodę życia przykładał W piach się zamieniała Na morzu gdy o deszcz błagał Od niebios Słone krople Dostawał ; Oto opowiastka ,taka krótka, niewielka, nic nie znacząca O Człowieku którego nigdy nie było ,a myślał,że jest . O Drzewie ,którego koronę podziwiasz nie wiedząc gdzie skrywa swe korzenie. O Willi bajecznej - z wierzchu . W Środku Ruiną Będąca . O medalu co złotym blaskiem jaśnieje Z jednej tylko strony Albowiem z drugiej zaś nieubłaganie śniedzieje O kimś Kogo uśmiech i spojrzenie ciągle jest Tutaj Lecz Dusza Jego NIEUSTANNIE SZUKA. O kimś Kogo uśmiech i spojrzenie ciągle jest Tutaj Lecz Dusza Jego NIEUSTANNIE SZUKA .