Przypowieść o dwóch Siostrach

Jedna jest przebieglejsza od drugiej Druga, bardziej doświadczona od pierwszej Jedną z nich Bóg ojciec wychowywał w bucie srogiej Drugą zaś - upodobał do serca sobie . Kłamstwo - Stworzyłaś nas wszystkich Kłamstwo - zniszczysz nas wszystkich Kłamstwo - dajesz nam nadzieję Kłamstwo - zabierasz nam nadzieję . Prawdo - wodzisz nas po manowcach za nosy tu i ówdzie Prawdo - Doprowadzasz nas do ekstazy oraz rozpaczy Prawdo - poprzez ciebie człowiek pozbywa się człowieczeństwa w najgorszym nawet rozkazie Prawdo ... Cóż. Cóż imię twe znaczy ? Kłamstwo - Jesteś jak robaczywe jabłko ... Jak imię feralnej dawnej kochanki ,na dzwięk twego imienia Choć każą nienawidzić wspomnienia ,serce nie chce pamiętać twego Potępienia Jak Dach nad głową ,choć tylko z papieru Jak Zimowa długa noc ,jednych raduje drugich zabija Jak błyszczące ostrze rapieru ! Prawdo - Jesteś jak łyk Szkockiej żywota Wody Jak imię niedostępnego obiektu westchnień młodzieńca Jak Szlachetna Królowa,do której klękają wszelakie narody Jak Zimowa długa noc, jednych raduje drugich zabija Jak błyszczące ostrze rapieru ! Prawdo ! Tyś kurwą ,którą za garść mamony każdy kupić,każdy sprzedać może ! Prawdo ! Raz spokojna ,a raz wzburzona, niczym matka żeglarzy - Morze . Jestli jest jednakże ,inaczej ? A ... Czy Prawda jest aby napewno Prawdą ? A może kłamstwem ? Abociem , są to przeto siostry, siostry bliźniacze ! Choć kiedyś także dobiegły mnie takie słuchy Eże, Kłamstwo ,była niezbyt urodziwą damą Zazdrościła więc swej siostrze I za pomocą czarów przyoblekła jej postać, do dziś nie okazując krzty skruchy . Lecz ... Z inszych stron dobiegła mnie pogłoska : Że to Prawdę ,nie Kłamstwo trapiła taka troska ....