Bohater

Od małego chciał się bić, Puki mu wystarczy sił. Opuścił matkę kochaną i rodzinny dom, Poszedł wypełniać przysięgę swą. Chciał iść z bronią na czołgi żelazne, Chociaż nie jednego zmiażdżyły na miazgę. Z bagnetem i orłem na czapce, Chciał pokazać sił starej matce. Walczył za dwóch, krzyczał i strzelał, Pokonał ból, bo ranny był nie raz. Chłopak jak malowany, kochał ogień i wybuchy, Myślał, że o jego walce będą chodzić słuchy. A teraz Powoli, powoli... Wraca do matki z nieszczęsnej niewoli...