cieniu mój

dziwactwo w mroku schowane czai się i czeka na mnie czarnym szalem zakrywam twarz naiwna, wierząc że nie pozna nocami budzę się z krzykiem potem na czole zastanawiam się godzinami jak to możliwe, aż tak się bać do przyjaciół nie podejdę rodzinne wspomnienia zamażę skrzydłami hebanowymi ciało ochronię pójdę przed siebie i pokonam życie nie znane mi ile można liczyć łzy? nic nie warte słowa i szepty zamieść pod stary dywan podnosić złości do zenitu spotkać się twarzą twarz z Tobą, ciemna zjawo powiedzieć prawdę "Znam cię jak samą siebie" świszczący głos odpowie "Jestem twoim cieniem" jak nic nie warta Ja zaśmieję się i popatrzę jak ciepło słoneczne wynurza się i ciepłym szeptem witasz inność