NIESZCZĘŚCIE

Gdzieś w głębi uczuć wyczytał szyfr kochania Okrążał i wyśmiewał je dla jednej chwili krzywdy Nagle jakby zapomniał o wszystkim nie widział mnie Jeszcze później klęczał wykrzykiwał coś o bestialstwie Że Ja, jego piękny kwiat jestem wszystkiemu winna Nie chciałam widzieć kłamstw były zbędnym przedmiotem Kiedy już było za późno zrozumiałam co to jest nieszczęście Zjawia się i znika czując się niezręcznie Lecz kiedy już w Tobie utkwi wychodzi niby zawstydzone i niewinne