BAJKA-DOROTKA.

Gdy Dorotka była mała mówić jeszcze nie umiała małe stopki, rączki miała mamie wciąż pomagać chciała. Mama córce swej tłumaczy, że jej rączki nie do pracy gdy poczekasz jakiś czas rączki będą już w sam raz, wówczas prosić sama będę gdy zmęczona gdzieś usiądę. Lecz Dorotce wytłumaczyć trudno było ,co to znaczy. Ona wodą wciąż chlapała, zmiotkę mamie zabierała, na odkurzacz się wspinała, i jak konia ujeżdżała. Gdy już wszystko posprzątały na plac zabaw się wybrały, tam zjeżdżalnia, piaskownica tam zabawa ją zachwyca zamki ,babki z piasku stawia, radość to Dorotce sprawia. Gdy do domu wracać muszą dzieci znowu się burmuszą przecież słonko jeszcze świeci, na huśtawkach siedzą dzieci, inne jeszcze zjeżdżać chcą, a tu słychać dom i dom! Ta Dorotka chociaż mała mamie rączkę w końcu dała i do domu zgodnie szły, jutro znowu przyjdą dzieci no i przyjdziesz także ty. Znowu babki postawicie, zamek z piasku ulepicie, znów wesoło będzie wam bo ganiacie tu i tam. Gdy do domu wracać przyjdzie znów z was gburek jakiś wyjdzie.