BAJKA -GŁODNY MIŚ.

Niedźwiedź ,budzi się po śnie zimowym gawrę opuszcza, widząc świat nowy wstając ,przeciąga się ,pojękuje bo zima długa, a on głód czuje. Łapką przeciera oczy zaspane futro swe gładzi coś rozczochrane nogi prostuje, by ruszyć w las jest przecież wiosna ,na łowy czas. Niedźwiadek głodny chodzi po lesie miodu zapachy wiatr w nozdrza niesie niedźwiedź ,zapachem po lesie wodzony, a wiatr powiewa wciąż z innej strony. Chodzi i chodzi ,złość już go bierze nagle na drodze spotyka jeże one nosami w liściach szukały widząc niedźwiedzia, trochę się bały. Niedźwiedź przystanął i głowę spuścił jeże na drodze?- miś je przepuścił miś łapką machnął- chcąc się przywitać jeże spłoszone zaczęły znikać. Miś idąc wolno ,wciąż się rozgląda nie wie ,że zając mu się przygląda zajączek siedzi cicho jak trusia przed misiem się chowa, drży jego dusza. Gdy miś się zbliżył, zając dał nogę miś wystraszony ,też ruszył w drogę idąc -zobaczył niewielką rzekę zbliżył się do niej ,na ryby czekał Misiu przy rzece siły odzyskał rybami się żywił więc zdrowiem tryskał na miodek jeszcze trochę poczeka nim pszczółki wstaną -droga daleka.