BAJKA -MAŁA BIEDRONKA.

Mała biedronka nad łąką fruwała kwiaty na łące poznawać chciała z każdym przywitać się zamierzała gdyż przyjaciółką ich zostać chciała Pewnego ranka ,gdy rosa skrzyła biedronka nóżki w niej zamoczyła, rosa po nocy na trawie drżała biedronka ,nóżki w niej obmywała. Gdy słońce wstaje, rosę dotyka każda kropelka gdzieś w słońcu znika niczym diamenty -słońce je zbiera, za które ,kwiaty łące otwiera. Ona fruwając z kwieciem się wita inne biedronki o zdrowie pyta one jej grzecznie odpowiadają że tak jak ona przyjaciół mają. Biedronka do nich dołączyć chciała lecz sama była trochę nieśmiała. Pewnego razu ,po wielkiej burzy na łąkę przybył świerszczyk nieduży, samotny ,smutny pod liściem spał, a gdy się zbudził ,na skrzypcach grał. Biedronka słysząc skrzypeczek dźwięki mówi do świerszcza, że jest on wielki, jego muzyką ,łąkę nakarmi, muzyką jego ,szarość zabarwi. Świerszcz słysząc słowa małej biedronki już nie opuścił kwiecistej łąki do dzisiaj słychać granie świerszczyka i z biedronkami po łące bryka.