Przejdź do treści

Przepaść

O sobie
Stukają odłamki skał O ściany otchłani bezdennej Stukoczą neurony w ciele Alkohol w rzece krwi bezbrzeżnej Kruszy się ziemia pod stopami Czas przez palce przepływa Deszcz moczy długie długie włosy Sukienka do ciała nagiego przywiera Przepaska biała zawiązana pod skronią Oczy niewidomej co wzrok duszy straciła I zmięty list co w ferworze uczuć Dłoń mlecznobiała nagle chwyciła Krok w prawo i stukot Krok w lewo i wrzenie Krok w przód i przepadło Dziewczęce istnienie
57 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie