Zamówienie

Podążają ku sobie drogą pełną cieni Krocząc lekko bezwstydnie łąką bez zieleni Zajadają się sobą niepohamowanie Tania jest ta uczta i tak łatwe panie A przepraszam w końcu wybór padł na danie główne Wijące się z rozkoszy pod zamawiającym A ten na chwilę odwraca się do przystawki Która patrzy beznamiętnie i krzykiem tak milczącym Gani i strofuje Bije tupie krzyczy Dość ma tego życia i takiej goryczy Takiego traktowania Świata hipokryzji Drugie zamówienie ... - koniec smutnej wizji