Baba Jaga

Nie było Cię wiedźmo, gdy byłaś mi potrzebna, gdy mogłaś, potężnym tchnieniem swej nieśmiertelności, zrzucić ze stołów wszystkie figury. Odwrócić bieg historii i następstwa następstw. Pokazać swą całą koszmarną władzę. Nie było Cię... Nie widziałem we mgle zarysów Twojej postaci, nie słyszałem drapania w me drzwi, stukania w szyby, skrzypienia śniegu... Jesteś teraz... I wyjesz nocami, słyszę Twój diabelski chichot, który rozrywa mi ciało. Ciskasz we mnie stygmatami... A ja leżę na dnie w konwulsjach, i bulgoczę, być odeszła na zawsze.