Gęsi

Po niebie biały puch dziś leci, tak jak poniesie jego wiatr i cichym śpiewem w dal się niesie, że już znalazły nowy świat. Że one mają białe pióra, bielsze niż biel ta którą znam, że w wód błękicie się pluskają, że bardzo dobrze jest im tam. Że na pamiątkę zostawiły, mi kępkę swoich białych piór a resztę poniósł wiatr daleko i dosięgały prawie chmur. Żebym już więcej się nie martwił, żebym nie martwił więcej się, bo chociaż ja już ich nie widzę, to one dalej widzą mnie.