Nad pięknym modrym Dunajem

Biała sala przystrojona,
walc wiedeński na sto par,
a do tańca wszystkim parom
Johann Strauss na skrzypcach gra.

Brzmią ze skrzypiec nowe dźwięki,
damy tańczą je bez słów,
lecz gdy takt ostatni wybrzmi,
będą tańczyć znów i znów.

Biała sala ulatuje,
Strauss na skrzypcach ciągle gra,
a melodia się rozchodzi,
stąd gdzie gęsta tańczy mgła.