Niebieski Ptak

Przyleciał raz Niebieski Ptak gdzieś z Nieba wprost na ziemię by ludziom szczęście w darze dać i znieść cierpienia brzemię. Do tego ptak miał sakwy trzy a w sakwach złoty piasek, do każdej dodał szczęścia łzy i schował je za pasek. Leciał radości pełen lecz kiedy ptak już blisko był, bliżej niż białe chmury zaczęli ludzie strzelać weń od dołu i od góry. Przeszyło ptaka pocisków sto z sakwami urwał się pasek i wyleciały szczęścia łzy na chłopca co szedł obok lasu. Za chwilę upadł piękny ptak na wielki ziemi kopiec, podszedł do niego wtedy tam sprzed lasu mały chłopiec, wtedy ptak powoli wstał otworzył swoje oczy a kiedy chłopiec go przytulił krew mu przestała broczyć. Obsypał wtedy chłopca ptak piaskiem z piór piękniejszych niż te fale i chłopiec odtąd szczęście znał zaś smutku nie znał już wcale. Wyleciał z ziemi Niebieski Ptak rozpostarł skrzydła swoje, piękniej wyglądał wtedy tak niż całe świata stroje. Powrócił już Niebieski Ptak do swego pięknego domu, czy z Nieba na ziemię sfrunie znów nie mówił chyba nikomu, chyba że chłopcu wtedy tam co szedł on obok lasu, co patrząc w niebo uśmiecha się i śpiewa od czasu do czasu.