Patrzę

Nocy gwiaździsta, nocy pełna, okrywa jak cieplutki koc a jedna gwiazdka do mnie mruga, jedna rozświetla mi tę noc. Choć wiele gwiazd jest migocących, w tańcu co chwila śmieją się, ta jedna do mnie tylko mruga, ta jedna do mnie śmieje się. W blasku skąpanej świeżej trawy, co każdy widział chociaż raz, przemierza kroki tysiącleci, nie patrząc na nas, dudniąc, czas. Każde dudnięcie echem płynie, tysiąca nowych coraz zmian, rozterek serca i umysłu, niezagojonych wielu ran. Ma gwiazdka znowu zamrugała, potem się śmiała raz po raz, dudnienie jakby ustawało, przy gwiazdce się zatrzymał czas.