Wiersz o powstańcach styczniowych 1863

Czasem styczniowy przemknie wiatr, pieśń o powstańcach nucąc, na pozór zimny, lecz gdy gra, to ciepłem tchnie i wzrusza. Na myśl przywodzi chlubne dni, zdobione złotą wstęgą, ofiarą uświęconą krwi, Za Polskę Niepodległą. A z leśnych czeremch, polnych dróg, słowa się ciche niosły, -nie przegraliśmy, został duch, nowi rycerze rośli. -W Legiony Wiarę naszą tchnął, zaborcom przyniósł klęskę, jak my z modlitwą szli, ze łzą, jak my szli po Zwycięstwo. Ucichła wiatru rzewna pieśń, zamilkły naraz słowa, a wśród szuwarów, wzgórz i drzew, Polska Powstańców Woła. Budzi choć piękne mieli sny, uśmiecha się stęskniona dumna ociera szczęścia łzy i tuli ich w ramiona.