Pod powiekami

odjechała wpatrzona w znikającą postać zamknęła oczy gdy tafla bocznego lusterka stała się aż nazbyt niewyraźna nie dostrzegła jak przystanął na chwilę by posłać załzawione spojrzenie ostatni uśmiech....podszyty rozterkami dziś....odlicza dni...noce...godziny zamyka oczy by znów pić samotnego szampana w azylu jego ciepłych ramion pod zamkniętymi powiekami bezpiecznie ukryła wspomnienia czy wypłuczą je łzy tęsknoty gdy będzie zamykała po raz ostatni puste drzwi ich malutkiego świata zabierze ze sobą ostatnie okruchy wspomnień opuszczone ślady zapomnienia już nigdy nie będzie tak samo jak przez te krótkie dwa miesiące gdy pod tymi drzwiami zatrzymywał się jej czas z cyklu " NAOME "