łzy białej róży

noc w białej poświacie anioł się żali zimne dłonie ogrzewa w moim sercu chłód przenika na wargi niecałowane nocami gdy siedzi ukryty w obłoku zamyślony z różą rosa nie spływa łzy niebieskie z bólu w czerwień zamienione gdzie jego ogród zapomniany jabłonie kwieciem pachnące słońce czerwień rozrzuciło na niebie ukochanej szukałeś tu jej nie znalazłeś płakałeś kobiety zakochane nie dla ciebie biel płatków rozsypana parę kropel łez na twarzy różowy ślad pocałunku usta od słów niespokojne twoje oczy w moich odbijamy się w lustrze niebios podajesz różę twoje słowa zapisałam kochaj