czemuż to poezjo
w sercu dziecka zabrzmiałaś
oczy szeroko otworzyłaś
na otaczający świat
piękno przyrody spisane
zakochanie wyznane
w sekretnym pamiętniku
w welonie szumiał wiatr weselny
i lata prozą spisane w biegu
by wyzwolić pieśń duszy
tkwiący ból żal i tęsknoty
to co i was tak ludzkie
ile człowiek prawd zna
trudno wierszem wyjawić
tajemnicę istnienia
niejeden poeta opisał poematem
a moja poezja zwyczajna
tak jak moje życie
61 odsłon