Czarodziejski Grudzień

Grudzień na przywitanie zagrzmiał błyskawicą rozwarł chmury jesień pożegnał łzawym deszczem pan srogich mrozów czarodziej witrażu szyb kałuż jeziora rzeki zamyka lodem białym puchem otula ziemię drzewa srebrzy soplowymi sznurami wieje świstem zasypia w zaspach maluje świty na purpurowo wieczory rozjaśnia kandelabrem gwiazd bogaty pan minę ma wesołą w kieszeni orzechy i słodkie kartofelki choinki na saniach podarki rozbawia bałwankami sanną cieszy dzieci podróżnik wielki światowiec dzwoni dzwoneczkami gdy mknie po drogach gwiezdnych nucąc kolędy...