nasz świat

kamienie rozłupię łzami ciążą moje serce i otworzę perłę z łez wynurzoną wody rzek zbiorę w kryształowej kuli nim słońce je ogrzeje zanurzę ciało zmęczone chłód serce wstrzyma już mi niepotrzebne twoje słowa szeptem zmienię w różnobarwną tęcze i dni zielenią ubrane kwieciem ozdobione pod nogi kilimem rozłożę cud świata w biedronce na łące dostrzeżesz ile kropek ma siedem? na tyle stron polecimy uniesieni skrzydłem wiatru cudem wschodem i zachodem oczarowani nie umieramy miłością splątani od nadmiaru westchnień jeszcze tyle świtów nocnych mgławic co nas snami unoszą nim odejdziemy nasz świat rozproszy się w słowach wierszem napisanych