Moja samotnia

w zagajniku panien młodych brzóz z warkoczami zielonymi białe sukienki nakrapiane cętkami w dotyku jedwabiste ciepłem soków grzeją moje dłonie mrówki niosą igliwie budując wieżę wysoką w paprociach szeleści wiatr kładąc się do snu a we mnie cisza... i oczy rozmarzone prześwitem błękitów kociewski bór z każdej strony okrąża pola łąki z dala dzwonią dzwony echo uroczyście niesie w dal modlitwą napełniam duszę tu dzieje się cud zioła kwiaty w pokłonie nad stawem tańczą rozświetlone ważki rozbarwione kolory wirują po toni milkną ptaki sowa zadumana wisi na gałęzi tu mam samotnię wszelkich przemyśleń tęsknota ukryta w tym zaciszu...