Spójrz wyobraźnią

idź po horyzont zielonych wzgórz tam ptaki czekają na pieśń w trelach słoneczna miłość idż tam gdzie rozśpiewana przebogatych tonów tonację rozrzuca jak tęcza masz dar wyczarujesz siedem zórz jedną melodię zmienisz w balladę nieziemską z podszeptów serca jego bolesnej ciszy struny palce uderzą i każdy wstrzyma krok zanuci jej ton... zagrały by świat fantazji słowem jak kluczem otwierał czas iluzji poza ziemskimi sprawami gdy uczucie nie umiera jest tam gdzie idziesz gra melodię twojej duszy tą pierwszą i ostatnią podążaj w złocisty słońca krąg nie zaniechaj tego na co czekasz