Obrazki z Kociewia

wiosenną porą lasy szumią zielenią zapach ambrozją upaja mchy ścielą dywany paprocie nieśmiało wychylają listki promień słońca zalśni na polanach poziomki ze snu budzi stawy oczy otwierają zielono-niebieskie echo kumkanie niesie brzozy warkocze zielone splatają wiatr z nimi tańczy latem tętni pomrukiem owadów grzybami pachnie kusi słodyczą poziomek wśród zagajników postać znika nie zakłóca ciszy słucha o czym las śpiewa a jesienią w barwy przebogate złota czerwieni się mieni bory tucholskie otwierają tajemnicze krainy jezior i żyjących tu zwierząt danieli płochliwych czapli nieuchwytnych ile jeszcze nieznanych miejsc wiosek zapomnianych chaty drewniane domy murowane kościoły stuletnie kapliczki o ileż byłabym uboższa nie widząc nie słysząc jak wszystko wokół tętni życiem