Legion

Imię nasze Legion , gdyż wielu jest nas By wyjść na zewnątrz , nadejdzie kiedyś czas Wściekły demon wciąż jawi się w duszy Prowadzi nasze dłonie by ranić i dusić Rozpościera skrzydła i wyszczerza swe kły Tylko on wie że już policzone są nasze dni Ludzie sami siebie niszczą i dobrze się składa Gdyż w życiu tylko Ból , Zniszczenie a za nimi Zdrada Jak Śmierć na płowym koniu jedzie przez cały nasz świat I spogląda na nas , jak więzień zza krat Każdy gest skierowany by ranić blizniego Zostaniemy ukarani jak w pismach Dantego. Lecz ja wiem kto wrogiem naszym , kogo zniszczyć trzeba Wiem kto zerwał owoc niezgody z zakazanego Drzewa Wiem kto czyha ciągle na efekty naszej pracy Są to ci co rządzą nami , więc do walki , Rodacy!