„Kocham mrok”

Kocham mrok Nie widać wtedy zagięcia na koszuli I tego na duszy Kocham mrok Nie widać wtedy zacięcia na poliku I tego na sercu Kocham mrok Wtedy nie widać krytycznego wzroku Tych wszystkich co wciąż stoją z boku I mimo, że upadasz Wciąż tylko stoją wokół Kocham mrok W nim znacznie łatwiej stawiać krok Bo nikt dookoła nie patrzy czy upadniesz Kocham mrok Bo można wykonać jeden krok I nie wiesz czy do przepaści wpadniesz