O Stwórco! W swej samotni zaszyty,
Rozdając wszelkie dary i zaszczyty,
Pomnij o mnie, bo wołam z wszechmocy,
Daj mi serce gorące nieznające tęsknoty,
I jeszcze, choć przez niedopatrzanie,
Wlej w mą duszę najszczersze kochanie,
Taką siłę daj, by się nie ulękła ni trudu, ni znoju,
A jeśli trzeba będzie zginać w życia boju,
To tylko wymawiając imię Twoje,
Taka jest prośba i życzenie moje.
68 odsłon