zły Pan

kiedyś człowiek o bardzo ciemnej duszy spojrzał mi w oczy na jednym z peronów z pogardą której nie znajdziesz nawet u chieny rozrywającej wp,,oł żywą ofiarę wsiadł do pociągu ,odjechał schowałam się w jaskini między życiem a nie życiem aby się ukryć przed pogardą ludzi światło nie przyszło ani wybaczenie w ciemności zrozumiałam jasność że to ja musze wstać i udzwidgnąć brzemie kim jestem czasem myśle o pogardzie Pana z peronu czasem boję się kim bym była gdybym wsiadła z nim do pociągu wybaczjaąc mu wybaczyłam sobie zrozumiłam że nienawiść jest wpisana w naszą naturę odraza do słabości jako konsekwencja jabłka Ewy ale wiem że wygra miłość i człowieczeństwo jeśli się mylę dawno jesteśmy zgubieni