Ideał

Życie jest kruche i marne Lecz do niego się garne Bo jest mą egzystencją Moją esencją Choć krętymi drogami mnie prowadzi Wszystko na niej mi wadzi Lecz mimo jego wad Jestem jego wart Na coś się przydaję Na coś radość ktoś mi daję Bo życie mam jedno I wykorzystam je na pewno Spotkałem w końcu drugą osobę I myślę o niej całą dobę Zakochany w niej Myślę tylko o niej Piękne włosy i oczęta Skóra jak u niemowlęta Figura jak u osy Wydaje przepiękne odgłosy Jest mą muzą Jest ona zołzą Mą drugą połówką Mą sercówką Mym ideałem W którym się zakochałem Lecz już zapłakałem Bo nie jestem ideałem