Nawiedził raz bełkot kmiotka

nawiedził raz bełkot kmiotka i zalęgł jemu od środka a że kmieć jak kmieć tępawy w życiu nie miał tej obawy która innych ludzi strzeże wciąż poddając nowej mierze każde słowo co wypada czy w układzie tym się nada 'żyzna gleba' bełkot myśli lepsza niż poprzedni wszyscy i nim zdążył złożyć koncept słyszy jak pod kątem słońce iść powinno nad ów polem by agrarną swoją dolę sąsiad miał najwydajniejszą - kmiot uczy babę tutejszą 'a to heca' - po cichutku duma bełkot by bez skutków ubocznych się obejść chwili w której kmiot perorę sili o technice sypu ziaren by je wdeptał zastęp saren baba wdzięczna za wskazanie nie rozumie lecz przystanie skoro gada jak profesor stosowne porady te są poszedł dalej z siebie dumny patrzy - niosą cztery trumny za skrzyniami pochód czarny zmartwiony ale nie marny atłas jedwab rubin złoto widać trupy nie hołotą jak to zwykle tutaj bywa więc ciekawość kmiecia wzywa zmierza w stronę karawany bełkot już uradowany kmiot: witam pana panie miły jakże zdrowie jakże siły oh wybaczysz pan pytanie niestosowne jest w ich stanie chociaż brakiem stanu raczej trzeba zwać to, pan wybaczy pan: wszystko dziś wybaczę drugim żywot nasz nie jest tak długi żeby dąsać się o słowa - nie urazi tylko krowa k: święte słowa święte słowa p: lecz od razu panu przyznam nie moja to jest ojczyzna jeno przyjaciela chowię co go nagle dobre zdrowie opuściło że tak powiem i dziś biedak będzie w grobie k: tak to właśnie jest z tym zdrowiem ja ci panu radę powiem nie daj bóg iść do lekarza z cięciem bo tam jest zaraza każdy chory eter mąci a potem krew się z tym łączy i jak panu pan kolega na sąd idzie jak nie trzeba p: słuszność jakaś być w tym musi jak człowieka z środka dusi to na zewnątrz sieje wszakże żyzna gleba - krew na zadrze k: o jak nic innego żyzna rację racji pana przyznam a czy tenże tu przyjaciel zdążył na czas zmówić pacierz p: zmawiał jak nikt inny w świecie k: no to przecież dobrze wiecie będzie on zbawiony za to choćby karać źle dał katom a czym zwykł się dziennie parać? p: ministrował fundusz cara k: cóż pan powiesz, skarbcem władał? p: teraz ma jest ta posada k: to ja panu panie powiem wszystko na ten temat co wiem a co wiem, pan mnie zapytasz wszystko wiem co ma się przydać p: a to skąd ta wielka wiedza jak tu nawet krzywa miedza bo policzyć nikt nie może ile każdy tutaj orze k: moja to jest miedza panie mylne że źle leży zdanie leży ona tak dokładnie że urzędnik jak nie zgadnie nie policzy skąd granica co nienawiść w nim podsyca karze wydać oświadczenie żem nierobem albo leniem prawda jednak że ma głowa greckie pojąć umie słowa a jak greckie to równania wszystkie znam co innym wzbrania umysł się naumieć dobrze i wyliczyć jak to skąd że p: nie do wiary opowiadasz pokarz jak po grecku składasz k: óchi gia ti̱n politikí̱ to̱n mathi̱matikó̱n znaczy że przydrożne dziki kradną jadło żbikom p: premierowa to audycja tak, że nie pojmuję nic ja tylko kto cię uczył panie skoro nawet ja na stanie w ministerstwie nie mam mówcy z resztą tam to tylko głupcy k: proboszcz dawny, już nieboszczyk on tak umysł mój wyostrzył p: żebym to ja czytał więcej za młodu zamiast w sukience upatrywać uciech życia nie stroniłem też od picia a choć tylko lat tak parę nie nadrobił żem ich wcale teraz trudne stanowisko już mi się to brzydzi wszystko k: mętna sprawa cóż poradzisz p: ty ministrem - tak obsadzim k: jakże ja tak co skąd nagle? lecz obsadzę - wiatru w żagle p: bo pan prosty a rozumny ty zastąpisz tego z trumny