Matka

pośród traw wysokich, na dzikiej róży skryte drzemie po cichu srebrem okryte jest to dziecię lasu , przez matkę chronione skrywa je co noc pod liście oszronione śpiewa mu pieśni znane, wymarłym ludom jej moc przypisana przeróżnym cudom Jest to matka , z woli walki znana gotowa poświęcić życie , dziecku swemu oddana nocami zimowymi wciąż przy nim czuwa pod skrzydłami matki nie grozi mu zguba oczy zamknięte a przed nimi sen wiedzie go w dal hen daleko hen Ona wciąż za ręke je trzyma i nie puści do czasu gdy wybije jej ostatnia godzina Dziecię te matki swej nigdy nie zrani przywiązane do niej sercem śni o niej nocami kojącego dotyku w chorobie doświadczyło to mu wstać pomogło , przed śmiercią uchroniło Matka ta z miłości wiecznej jest znana nawet gdy odejdzie zawsze będzie pamiętana każdy kto ją ma niech po wieki ją miłuje mamo za to że jesteś - bardzo Ci dziękuję