Bez skrupułów

Sierpień nie było w nim dobroci.. w blasku ognia zachodzącego słońca błagałam noc by dała mi siłę wtedy był mój w snach z nim bluźniłam był moją kartą leżącą licem do góry modlitwą i pokusą do spełnienia stał tam... żniwa były ciężkie jemu zaś złote łany padały do stóp a skóra perliła się od potu bałam się jego upartych i twardych ust silnych ramion które mogły zabrać do niebios lub odrobinę mocniej strącić do piekła nie wiedział co to miłość Bóg świadkiem że nigdy jej nie zaznał lecz wiedział... że mogłam być jego łykiem wody w upalny dzień a nie tylko zbłąkaną kroplą spadającą ze skroni mimo to odszedł zabierając wszystko...