więc...

milcz a dotykiem wyznaj szorstkim i zmysłowym zimnym a tak palącym przez ciemne ulice i w labiryntach słów spotkajmy się wpół drogi od kubka kawy po fotografie wieczorne w których światy tak odległe lecz jakże słodkie mów... muśnięciem dłoni spojrzeniem przelotnym oddechem szybkim i spokojnym i czasem tylko pozostawmy sobie ten błysk w oku gdy słowa się krzyżują ten gest jeden by wyznać wszystko miękko i uparcie wolno a nagląco