Koniec

ten ból za głośno krzyczy zatkaj usta rodzącej przecież to zabija umieram myślą stoję w Ogrojcu nie ma Cię każde moje chore dotąd przeświadczenie odbijało się w mózgu jak piłka od ściany do ściany jakby było robotem które nie potrafi nic prócz bycia stworzonym nie jest żywe a zbudowane na własne życzenie moje twory też musiały gdzieś zaistnieć w końcu to niemożliwe takie zaufanie do słuszności boli i ryczy rodzi się i krzyczy zmuszone zrobione umarłam zawlekłam w ciemny dół przysypałam ziemią jestem tu nowa wypełniona światłem