Miłość

wybuduje jak Abel ołtarz dla Pana zaniosę tam cały zagarnięty plon jak teściowa Piotra odbiorę uzdrowienie i zacznę służyć jak setnik przyjdę z prośbą o modły za niewolnika to ta z rodu pierworodnych stręczycieli pisząca ckliwe manifesty ku pocieszeniu to ta siewca paranoi w umysłach objętych dziczą świata której nie przystoi chować się w cieniu artysty brutalni i odważni schodzą do schronu podczas wojen wojownik zostaje wystawiany na rzeź zjedz mnie stanę się trucizną zacznę rozpływać się w ustach i zabije to co niegodziwe