po co Bóg stworzył człowieka - moja wizja

w samotności przewracał oczami Swojej wielkości początkiem było stworzenie ideału twór jednak sprzeciwił się Panu nastąpił podział światło ciemność niedosyt zdawał się wylewać nicość zapłonęła ogniem artyzmu tak układał świat po kolei krok za krokiem nadeszło poznanie nie pragnął doskonałości po co jestem… Bóg zapragnął stać się Ojcem Anioły stały się pełnią której nie można było wzbogacić po co jestem… bytem tak marnym kalekim chwieje się podmuchem wiatru nie potrafię stać spokojnie po co jestem… by On mógł mną zawładnąć uczyć alfabetu kroków słów Bóg chciał także czuć potrzebę Swojego istnienia